Over mij
Ik ben 56, getrouwd met Guy en samen hebben we twee kinderen. Een rijkdom!
Zelf groeide ik op als derde van vier dochters in een hecht gezin. Toen ik zes was, verdronk mijn jongste zusje. Een tijd vol angsten brak aan, met name in dichte wc’s, liften, in het zwembad, in de bus, in een sporthal met een wirwar aan kleedlokalen en gangen, in het bos en nog meer. Voor mijn gevoel was ik daarna alleen nog maar kinderlijk onbevangen in de veiligheid van thuis met lieve ouders en zussen, bij vriendinnen, familie en op school, met alle begrip van lieve mensen om mij heen.
Het hielp mij dat ik vrijuit kon spreken waar ik bang voor was: de angst om opgesloten te zitten, om letterlijk de weg kwijt te raken, om niet op eigen kracht uit een situatie te komen. Hierdoor kon ik rekenen op ondersteuning van mijn omgeving en toch meedoen met de meeste activiteiten in mijn jeugd. In die veiligheid heb ik een redelijk ontspannen jeugd gehad met veel vriendinnen, op straat spelen en later op straat hangen, sport en leuke tripjes.
